Oh crap! I feel awful :|
Garr. FOREVER IS REALLY JUST A FRIGGIN WORD.
Wednesday, May 20, 2009
Wednesday, May 13, 2009
Wednesday, April 29, 2009
I THOUGHT WRONG.
Yesterday wasn't actually just any average day. After posting my previous blog, we got a call from my uncle. He told us that my grandpa was rushed to the hospital. He was one of the 13 people caught up in the accident yesterday in Makati. He was on his way home from work. Yeah, at 83 years of age he still works. We went to the hospital right away.
On the way there, I can help but think of horrible things that might have happened to him. When we got to the emergency area, we were not allowed to get in. Even my dad. Too much shit from those crappy guards and management. One by one, they allowed the family members to go see the patients. My pop got in first. I was PATIENTLY waiting outside for some news and for my uncles to come. Hearing from Kuya Noel(a good neighbor from Cavite who helped grandpa) that grandpa's left leg got broken along with his right wrist, my world crashed. I don't know what to do. I wanted to get in -- badly. We did not tell grandma about it, fearing she would go hysterics and all. After so many hours, I was allowed to see him. It was my mom's turn actually but I told her I'd go in. CRITICAL 4. That was his place or stall or whatever. Seeing him in that condition, broke my heart. TERRIBLY. I cried. The usual me. I am so thankful that God spared his life. He needs to see me graduate first. That was his promise. I was trying hard not to cry when I was there by his side. Sadly, my eyes betrayed me. It couldn't hold the tears I was suppressing. I kissed my grandpa on his right cheek like what I always do everytime I see him. I love him so much.
At 1 o'clock today, he will be having a surgery. A metal blah will be inserted to hold the bones back in place. I hope the operation goes well.
I LOVE YOU LOLO.
On the way there, I can help but think of horrible things that might have happened to him. When we got to the emergency area, we were not allowed to get in. Even my dad. Too much shit from those crappy guards and management. One by one, they allowed the family members to go see the patients. My pop got in first. I was PATIENTLY waiting outside for some news and for my uncles to come. Hearing from Kuya Noel(a good neighbor from Cavite who helped grandpa) that grandpa's left leg got broken along with his right wrist, my world crashed. I don't know what to do. I wanted to get in -- badly. We did not tell grandma about it, fearing she would go hysterics and all. After so many hours, I was allowed to see him. It was my mom's turn actually but I told her I'd go in. CRITICAL 4. That was his place or stall or whatever. Seeing him in that condition, broke my heart. TERRIBLY. I cried. The usual me. I am so thankful that God spared his life. He needs to see me graduate first. That was his promise. I was trying hard not to cry when I was there by his side. Sadly, my eyes betrayed me. It couldn't hold the tears I was suppressing. I kissed my grandpa on his right cheek like what I always do everytime I see him. I love him so much.
At 1 o'clock today, he will be having a surgery. A metal blah will be inserted to hold the bones back in place. I hope the operation goes well.
I LOVE YOU LOLO.
Tuesday, April 28, 2009
AFTER 65748217174842172417654217 YEARS.
Oh yes :) It's summer, babies. After 6574821717484217241765421 years, I have a new blogpost. *applause* :)) Prolly this would be plain crap :D My brain's not working well. haha.
How's my summer vacation so far?
Well, I spent most of it in our room. Watching tv, listening to music, texting people. Laziness :D I'd go out once in a while. Watch movies with my sister, best friend, bestie and bes :D Love them :">
Yesterday, went to Max's house. I was with some of the PITONG TANGA people. Surprisingly, Nico made it. She's the founder of the group :) (May pinaka tangang ginawa samin :D) Love you baby :* Watched The Haunting and Picture This. We weren't able to finish the horror flick because the friggin dvd won't play :| tss.
How's my summer vacation so far?
Well, I spent most of it in our room. Watching tv, listening to music, texting people. Laziness :D I'd go out once in a while. Watch movies with my sister, best friend, bestie and bes :D Love them :">
Yesterday, went to Max's house. I was with some of the PITONG TANGA people. Surprisingly, Nico made it. She's the founder of the group :) (May pinaka tangang ginawa samin :D) Love you baby :* Watched The Haunting and Picture This. We weren't able to finish the horror flick because the friggin dvd won't play :| tss.
We were not complete :(( Next happening for the pitong tanga - MAY 12. Sleepover at Max's crib yo :) Excited much. HAHAHA. We shall play the wii again. I WILL REDEEM MYSELF :D *evil laugh*
SO MUCH FOR YESTERDAY :)
I went to my school today. Colegio de Sta. Rosa? NOPE. Not anymore. hahaha. It's ATENEO beybeh :)) Submitted my medical blahs, had my picture taken for my ID and registered the car for a sticker pass :D STUDENT-DRIVEN CARS PARKING, HERE I COME! hahaha. just kidding :D
Yes baby! I'm cleared and ready for enrollment :)
pretty average day.
well, that's it. ciao for now :D
BABY(you know who you are) WE'RE STUCK IN LOVE WITH EACH OTHER :D
SO MUCH FOR YESTERDAY :)
I went to my school today. Colegio de Sta. Rosa? NOPE. Not anymore. hahaha. It's ATENEO beybeh :)) Submitted my medical blahs, had my picture taken for my ID and registered the car for a sticker pass :D STUDENT-DRIVEN CARS PARKING, HERE I COME! hahaha. just kidding :D
Yes baby! I'm cleared and ready for enrollment :)
pretty average day.
well, that's it. ciao for now :D
BABY(you know who you are) WE'RE STUCK IN LOVE WITH EACH OTHER :D
Saturday, March 14, 2009
NAIPIT SA PINTO NG MRT.
OO. TAMA YUNG NABABASA NIYO. naipit talaga ako sa pinto ng MRT kahapon.
Graduation practices started last Wednesday. If I'm not mistaken. schedule? friggin afternoon. BIGTIME SUCKERS.
Ayun nga. Pupunta kasi kami sa gateway kahapon para bumili ng mga "AVATAR" na bagay para sa kanya. Sabi ni Kaila, meron daw kasi sa gateway isang stall na puro avatar ang binebenta. Kaya kahit malayo, pinuntahan namin :)
Nagbus papuntang BONI kasama si raquel, faye at yang. Tapos nag MRT papuntang CUBAO. Ang layo ng sobra diba? Dahil takas lang si raquel, kelangan namin magmadali. Dumating na yung train at pasara na yung pinto. Dahil desperado, pinilit kung pumasok at naipit sa pinto. Silang tatlo na kasunod ko, ginaya ako at naipit din :D Kaming apat naipit at nasaktan. HAHAHAHA.
Pagdating sa gateway, nilibot na namin yung bawat floor wala parin yung bwisit na stall. Dahil wala na talaga. Sa Rustan's na kami naghanap ng gift. Dapat bibilhin ko na yung Pictionary boardgame, kaso meron na daw siya nun ayon sa kaibigan niya. Kaya, yung tootsie roll na collectible tin lunch box yung binili ko. Hindi siya pwede ng sweets so bawal punuin ng candies and stuff :| Pupunuin nalang namin ng stars :) pano? ewan. Sana umabot ng Tuesday.
Kagabi pa ko naggagawa ng stars at sobrang kulang pa. Ang sakit sa kamay men.
Bahala na nga si BATMAN.
hanggang ngayon, benta parin yung pagkaipit namin :D
Graduation practices started last Wednesday. If I'm not mistaken. schedule? friggin afternoon. BIGTIME SUCKERS.
Ayun nga. Pupunta kasi kami sa gateway kahapon para bumili ng mga "AVATAR" na bagay para sa kanya. Sabi ni Kaila, meron daw kasi sa gateway isang stall na puro avatar ang binebenta. Kaya kahit malayo, pinuntahan namin :)
Nagbus papuntang BONI kasama si raquel, faye at yang. Tapos nag MRT papuntang CUBAO. Ang layo ng sobra diba? Dahil takas lang si raquel, kelangan namin magmadali. Dumating na yung train at pasara na yung pinto. Dahil desperado, pinilit kung pumasok at naipit sa pinto. Silang tatlo na kasunod ko, ginaya ako at naipit din :D Kaming apat naipit at nasaktan. HAHAHAHA.
Pagdating sa gateway, nilibot na namin yung bawat floor wala parin yung bwisit na stall. Dahil wala na talaga. Sa Rustan's na kami naghanap ng gift. Dapat bibilhin ko na yung Pictionary boardgame, kaso meron na daw siya nun ayon sa kaibigan niya. Kaya, yung tootsie roll na collectible tin lunch box yung binili ko. Hindi siya pwede ng sweets so bawal punuin ng candies and stuff :| Pupunuin nalang namin ng stars :) pano? ewan. Sana umabot ng Tuesday.
Kagabi pa ko naggagawa ng stars at sobrang kulang pa. Ang sakit sa kamay men.
Bahala na nga si BATMAN.
hanggang ngayon, benta parin yung pagkaipit namin :D
Saturday, March 7, 2009
Sabayang pagmamahalan sa kahuli-hulihang taon ng pagkakaibigan.
ANO BANG MERON SA BERNADETTE?
Sa bernadette lang naman matatagpuan ang tatlumpu't tatlong estudyante na marunong magbasa at magsulat. Ngunit kadalasan mali-mali ang pagbasa ng ilan kaya napagtatawanan at tinatamad kumopya ang karamihan kaya sa mga leksyon ay napag-iiwanan.
Iba't ibang klase ng estudyante ang matatagpuan sa Bernadette.
mga tahimik pero nasa loob ang kulo
mga nerd na nananakawan ng notebook lalo na tuwing exam
mga crush ng bayan na laging may autograph signing sa grade school
mga chikadora na chumichika tuwing wala pang teacher
mga clown na kung ano-anong pagpapatawa ang ginagawa (gawin ba namang backpack ang shoulder bag)
mga taong creative, matulungin, palakaibigan, masayahin at mabait
mga teenager na parang bata pa rin kung umasta
yan at marami pang iba ang mga taong makikilala mo sa bernadette.
Ang bernadette na siguro ang pinakamalaking silid-aralan sa buong eskwelahan ngunit sa kasamaang palad, ito marahil ang pinakamakalat. Kahit anong gawing ayos dito ay hindi pa rin lumalabas ang likas na kalinisan ng klasrum na ito.
Sa bernadette makikita ang mga dakilang estudyanteng "procrastinator". Ginagawa nila ang mga gawaing-bahay sa eskuwelahan at tinatapos nila ang mga proyekto bago mag-deadline.
Madalas marinig ang salitang "bernadette" sa loob ng faculty room. Maraming mga guro ang nakakapansin sa kaingayan, kapilyahan at kakulitan ng mga batang ito.
"Pugad ng mga sleepyheads", yan ang bernadette. Mga laging tulog kapag may klase lalo na pag hapon. Mga ginigising na hindi naman nagigising.
At higit sa lahat, ang hinding-hindi makakalimutan ay ang mga nakakatawa at masasayang alaala na araw-araw nagaganap sa loob ng apat na dingding sa pinakadulong klasrum sa third floor.
Ito ang mga sumusunod:
(insert jokes here)
Nakakatawa hindi ba? Ngunit hindi sa lahat ng oras ay masaya ang buhay. May mga pangyayaring parte ng buhay na hindi maiiwasan, tulad ng paghihiwalay at pagpapaalam.
Sa ating pagtatapos ng high school,
marami akong mamimiss sa bernadette.
Mamimiss ko ang mga oras na nangangarag tayo tuwing periodical exam.
ang pananakit ng mga paa natin tuwing friday dahil sa pagsusuot ng heels
ang pagtakbo natin at paghahabulan kahit naka-heels
ang hiraman ng nailcutter tuwing may CA
ang ngongo nating mga pangalan
ang pagtitinda natin ng taho sa mang berting's tauhan at iba pa
ang paulit-ulit nating panonood ng camp rock
ang wala sa timing nating flag retreat tuwing Friday.
noong una ay nalate tayo. sumunod naman, nauna tayo. ano ba talaga?!?
Higit sa lahat, hindi ko makakalimutan ang pagkakaibigang nabuo sa st. bernadette.
ang mga simpleng ngiting tagos sa puso
ang mga tawanan at halakhakan na nakakapagpasaya
ang mga mahihigpit na yakapan, pabiro man o hindi
ang mga holding hands at akbayan
ang pagtutulungan at pagbibigayan
ang pagdadamayan kung ang isa ay may problema
at ang pakiramdam sa bernadette na
"wag kang mag-alala,
andito lang ako,
masaya ka man o malungkot,
kasama mo ako."
Salamat salamat salamat!
Sabayang pagmamahalan sa kahuli-hulihang taon ng pagkakaibigan.
Mamimiss ko kayong lahat kahit nakakabadtrip mukha niyo!
Sa bernadette lang naman matatagpuan ang tatlumpu't tatlong estudyante na marunong magbasa at magsulat. Ngunit kadalasan mali-mali ang pagbasa ng ilan kaya napagtatawanan at tinatamad kumopya ang karamihan kaya sa mga leksyon ay napag-iiwanan.
Iba't ibang klase ng estudyante ang matatagpuan sa Bernadette.
mga tahimik pero nasa loob ang kulo
mga nerd na nananakawan ng notebook lalo na tuwing exam
mga crush ng bayan na laging may autograph signing sa grade school
mga chikadora na chumichika tuwing wala pang teacher
mga clown na kung ano-anong pagpapatawa ang ginagawa (gawin ba namang backpack ang shoulder bag)
mga taong creative, matulungin, palakaibigan, masayahin at mabait
mga teenager na parang bata pa rin kung umasta
yan at marami pang iba ang mga taong makikilala mo sa bernadette.
Ang bernadette na siguro ang pinakamalaking silid-aralan sa buong eskwelahan ngunit sa kasamaang palad, ito marahil ang pinakamakalat. Kahit anong gawing ayos dito ay hindi pa rin lumalabas ang likas na kalinisan ng klasrum na ito.
Sa bernadette makikita ang mga dakilang estudyanteng "procrastinator". Ginagawa nila ang mga gawaing-bahay sa eskuwelahan at tinatapos nila ang mga proyekto bago mag-deadline.
Madalas marinig ang salitang "bernadette" sa loob ng faculty room. Maraming mga guro ang nakakapansin sa kaingayan, kapilyahan at kakulitan ng mga batang ito.
"Pugad ng mga sleepyheads", yan ang bernadette. Mga laging tulog kapag may klase lalo na pag hapon. Mga ginigising na hindi naman nagigising.
At higit sa lahat, ang hinding-hindi makakalimutan ay ang mga nakakatawa at masasayang alaala na araw-araw nagaganap sa loob ng apat na dingding sa pinakadulong klasrum sa third floor.
Ito ang mga sumusunod:
(insert jokes here)
Nakakatawa hindi ba? Ngunit hindi sa lahat ng oras ay masaya ang buhay. May mga pangyayaring parte ng buhay na hindi maiiwasan, tulad ng paghihiwalay at pagpapaalam.
Sa ating pagtatapos ng high school,
marami akong mamimiss sa bernadette.
Mamimiss ko ang mga oras na nangangarag tayo tuwing periodical exam.
ang pananakit ng mga paa natin tuwing friday dahil sa pagsusuot ng heels
ang pagtakbo natin at paghahabulan kahit naka-heels
ang hiraman ng nailcutter tuwing may CA
ang ngongo nating mga pangalan
ang pagtitinda natin ng taho sa mang berting's tauhan at iba pa
ang paulit-ulit nating panonood ng camp rock
ang wala sa timing nating flag retreat tuwing Friday.
noong una ay nalate tayo. sumunod naman, nauna tayo. ano ba talaga?!?
Higit sa lahat, hindi ko makakalimutan ang pagkakaibigang nabuo sa st. bernadette.
ang mga simpleng ngiting tagos sa puso
ang mga tawanan at halakhakan na nakakapagpasaya
ang mga mahihigpit na yakapan, pabiro man o hindi
ang mga holding hands at akbayan
ang pagtutulungan at pagbibigayan
ang pagdadamayan kung ang isa ay may problema
at ang pakiramdam sa bernadette na
"wag kang mag-alala,
andito lang ako,
masaya ka man o malungkot,
kasama mo ako."
Salamat salamat salamat!
Sabayang pagmamahalan sa kahuli-hulihang taon ng pagkakaibigan.
Mamimiss ko kayong lahat kahit nakakabadtrip mukha niyo!
Saturday, February 21, 2009
THESIS = STRESS.
been awake for 24 hours :| first time. bwisit na thesis yan. nagentrep ng buong araw, pumunta kila bea, naglaptop ng naglaptop, naghatid ng groupmates sa bahay nila, nagcomputer na naman. wala akong pahinga. ilang beses chineck ni daddy para matulog pero hindi pwede. sa akin nakasalalay yung pagtatapos ng thesis namin eh.
nakakapagod talaga na araw. ASSISTANT MANAGER ako ng piacevole, pero HEAD DISHWASHER. nakakaiyak kanina. naghuhugas ako ng plato ng hindi ako pinapaghugas sa bahay namin. kung maghuhugas man sa bahay, minsan lang sa isang buwan :| anyway, tapos na. naghugas na ako't lahat.
naghihintay lang ako ng saglit para mag-ayos na at pumunta sa school para sa COLC. mass na naman :| joke. ewan ko kung ano meron ngayon at may mass.
ako lang gising dito sa bahay. nakakaiyak :(
defense nalang ng thesis namin ang hinihintay at periodical :/
goodbye taro :(
nakakapagod talaga na araw. ASSISTANT MANAGER ako ng piacevole, pero HEAD DISHWASHER. nakakaiyak kanina. naghuhugas ako ng plato ng hindi ako pinapaghugas sa bahay namin. kung maghuhugas man sa bahay, minsan lang sa isang buwan :| anyway, tapos na. naghugas na ako't lahat.
naghihintay lang ako ng saglit para mag-ayos na at pumunta sa school para sa COLC. mass na naman :| joke. ewan ko kung ano meron ngayon at may mass.
ako lang gising dito sa bahay. nakakaiyak :(
defense nalang ng thesis namin ang hinihintay at periodical :/
goodbye taro :(
Subscribe to:
Posts (Atom)
